روش های مراقبتی روکش های دندانی ومضرات آن ها

download__2_

روش های مراقبتی روکش های دندانی ومضرات آن ها

به‌جز ترمیم‌های مرسوم و معمول یکی از روش‌های بازسازی دندان‌های به شدت تخریب شده، استفاده از روشی است که علاوه بر ایمپلنت  اصطلاحاً روکش نامیده می‌شود. در این روش بسته به نوع و جنس روکش دندان از سطوح مختلف دندان برداشته شده تا فضا برای قرار گرفتن روکش (که شبیه قابلمه است) روی دندان فراهم شود. این روش، درمانی برگشت‌ناپذیر تلقی می‌شود پس باید در انتخاب لمینیت دندان دقت داشت. در دندان‌هایی که با پوسیدگی‌های وسیع تحت درمان ریشه قرار گرفته‌اند چون احتمال شکستن پر کردگی آن‌ها می‌رود به روکش توصیه می‌شوند. گاهی اوقات وقتی بلیچینگ پاسخگو نباشد در تغییر رنگ‌های وسیع یا اصلاح برخی از نازیبایی‌ها نیز از روکش استفاده می‌شود و گاهی عوارض بلیچینگ دندان هم به وجود می‌آید.  جنس روکش‌ها می‌تواند تمام فلزی، سرامیک متصل به فلز یا تمام سرامیک باشد . سرامیک جزو تکنولوژی‌های جدید برای سفید کردن دندانها می باشد. 

در صورت کوچک بودن دندان‌ها و یا بزرگ به نظر رسیدن لثه‌ها به دلیل فاصله‌ی میان دندان‌ها، استفاده از ونیرهای سرامیکی یا لامینت دندان، روش درمانی بسیار مناسبی برای اصلاح لبخند لثه ای  خواهد بود. این ابزار نازک، برروی دندان‌های شما قرار گرفته و نمای جدیدی به آن‌ها می‌دهد. با بهره‌گیری از این روش می‌توان دندان‌های کوچک را متناسب‌تر و کشیده‌تر نشان داد. با این روش‌، فضاهای بین دندانی نیز پوشانده می‌شوند. همچنین با استفاده از این ونیرهای سرامیکی می‌توان از لبخندی سفید و روشن بهره‌مند شد.

اینله و اُنله زیبایی (Esthetic inlay & onlay):

اینله ها و انله های زیبایی در واقع مشابه ترمیم های کامپوزیتی هستند با این تفاوت که این ترمیم ها توسط لابراتوار با روشی مشابه روکش ها ساخته می شوند. این ترمیم ها ممکن است از جنس طلا، کامپوزیت و یا چینی باشند. به دلیل لزوم ساخت ترمیم توسط لابراتوار این نوع ترمیم حداقل به دو جلسه درمانی نیاز دارد. در این روش دندان هایی که تحت درمان عصب (عصب کشی) قرار گرفته اند، توسط این ترمیم که به دندان باند (چسبیده) می شود تقویت می گردند. در ابتدا دیواره های ضعیف شده دندان به کمک سیستم های باندینگ و مواد همرنگ دندان (کامپوزیت) تقویت می گردند؛ سپس قالب آن تهیه شده و به لابراتوار ارسال می گردد تا چینی آن بر اساس آناتومی دقیق دندان و رنگ مناسب شکل داده شود.

روکش های فایبر (Fiber bridges):

زمانی که بیمار دندانی را از دست می دهد، برای جایگزین کردن آن به صورت سنتی دندان های مجاور تراشیده شده و پایه قرار می گیرند؛ سپس به کمک روکش شدن دندان های پایه فضای از دست رفته به صورت یک روکش اضافه بین دو دندان پایه پل زده می شود که انجام آن به چهار یا پنج جلسه زمان نیاز دارد. در روش فایبر در صورتی که دندان های پایه پوسیدگی یا ترمیمی داشته باشند برداشته می شوند و نسج سالم باقیمانده تراش نمی خورد. سپس نوار فایبر که از جنس کوارتز، گلاس یا پلی اتیلن است بین حفره های هردو دندان قرار داده شده و با کامپوزیت (مواد همرنگ دندان) حفره پر می شود. نهایتأ قسمت میانی در همان جلسه با کامپوزیت بر روی اسکلت فایبر که بین دو دندان به شکل پل قرار گرفته است فرم داده می شود.

لمینت یا ونیر سرامیکی از تلفیقی از  یک لایه چسب و چند لایه‌ی‌ سرامیکی تشکیل شده که می‌توانند جایگزین مینای طبیعی دندان باشد. شما اغلب از زبان مردم می‌شنوید که بازیگران، خواننده‌ها و دیگر افراد معروف روی دندان‌های خود لامینت دندان یا ونیر سرامیکی دارند و به همین خاطر ممکن است به نظر برسد که این بهترین راه برای داشتن دندان‌هایی با ظاهر زیبا و بی‌نقص باشد. اما در نظر داشته باشید که شرایط هر بیمار با بیمار دیگر متفاوت است و این موضوع که لمینت یا ونیر برای دندان‌های شما مناسب است یا خیر باید به دقت بررسی شود. لمینت‌ها بر روی سطح دندان چسبانده می‌شود و موجب می‌شوند که دندان‌ها سطحی صاف و یکدست پیدا کرده و درخشندگی طبیعی داشته باشند. لمینت دندان یا ونیر سرامیکی بسیار نازک هستند و بنابراین مشکلی که با روکش‌های رزینی ایجاد می‌شود و حجم دندان‌ها زیاد می‌شود، با استفاده از ونیر‌های سرامیکی ایجاد نمی شود. لمینت‌ها به طور قابل توجهی از روکش‌های ساخته شده از رزین مستحکم‌تر هستند و تقریبا بین 10 تا 15 سال ماندگاری دارند.

روکش زیرکونیم چیست؟

روکش دندان ساخته شده از زیرکونیوم ظاهر و ساختار یک دندان طبیعی را شبیه سازی می کند، اما به سادگی روکش های ساخته شده از پرسلاین یا سرامیک بریده یا شکسته نمی شوند. بسیاری از دستگاه های دیجیتال می توانند روکش زیرکونیا را در طول یک روز بسازند.

امروزه می‌توان برای کار گذاشتن بریج دندان از ساختار دندان‌های طبیعی یا ایمپلنت استفاده کرد. به این ترتیب دندان‌پزشک می‌تواند یک یا چند دندان شما را در یک ردیف جایگزین کرده و از پروتز ثابت برای تثبیت آن در محل استفاده کند. در نتیجه انجام این کار، یک بریج یا پل در دهان فرد تشکیل خواهد شد. از طرف دیگر، معمولاً در دو طرف بریج روکش‌های دندان قرار دارد که بر روی دندان‌های سالم مجاور فضای باز یا روی ایمپلنت قرار گرفته و از این طریق فضای خالی به نحو مناسب پوشانده می‌شود.

راه درمان اینکه بعضی از دندان ها نصف شان سفید می شود، چیست؟

رنگ سفید گچی به شکل لکه هایی روی مینای دندان به دلیل پدیده فلوئوروزیس است.متاسفانه بلیچینگ روی دندان هایی که به این دلیل بدرنگ شده اند به خوبی موثر نیست.در صورتی که رنگ آن آزاردهنده است می توان با ترمیم های کامپوزیتی یا استفاده از لمینیت، بدرنگی ها را اصلاح کرد.

مضرات روکش کردن دندان

در روش ترمیم دندان، ماده بازسازی‌کننده بین دیواره‌های باقیمانده دندان قرار می‌گیرد و به حفظ ساختار و یکپارچگی دندان در برابر شکستگی کمک می‌کند و همین طور ظاهری زیبا به دندان می‌بخشد.

اما نکته اینجاست که درمان‌های ترمیمی نه‌تنها ضرورت مراقبت از دندان‌ها را برای جلوگیری از پوسیدگی مجدد چند‌برابر می‌کنند، بلکه تصمیم برای روکش‌گذاری و درمان‌های ترمیمی نیز در برخی موارد تحت تاثیر تشخیص‌های اشتباه دندانپزشک به وارد آمدن آسیب‌های جدی به‌تنها عضو التیام‌ناپذیر بدن منجر می‌شود.

گرچه در برخی موارد، پس از درمان ریشه جهت حفظ ساختار تاج دندان، روکش‌گذاری ضروری می‌شود، اما متاسفانه برخی همکاران ما حتی نسوج سالم را نیز پس از درمان ریشه به سمت روکش‌گذاری هدایت می‌کنند و با تراش‌دادن غیرضروری دندان، عمر مفید آن را کوتاه می‌کنند.

دندانپزشکان تاکید می‌کنند این تصور که همیشه برای استحکام بیشتر دندان باید سراغ روکش برویم، اشتباه است.

 بزرگ‌ترین عیب روکش، تراش‌ دندان است و با توجه به این‌که عمر متوسط روکش‌های معمولی بین هشت تا ده سال است، در درازمدت طول عمر دندان کاهش خواهد یافت.

مراقبت از روکش :

مراقبت از روکش هیچ فرقی با دندان طبیعی ندارد چرا که روکش به هیچ وجه مانع عود پوسیدگی در دندان نخواهد شد.فاطمی گفت: مراقبت‌های ویژه از روکش مانند دقت در عدم برخورد با مواد سخت – مثل پسته در بسته یا سنگ موجود در غذا – باید رعایت شود تا موجب شکستگی سرامیک روکش نشود.

  • اجتناب از مصرف غذاهای چسبنده و مواد جویدنی (مثل آدامس و کارامل) که با احتمال چسبیدن به روکش و خارج کردن آن از محل قرار گیری آن در دهان مواجه باشند.
  • استفاده حداقل از دندان هایی که روکش موقت بر روی آنها قرار دارد. برای این کار لازم است جویدن های اصلی با دندان های طرف دیگر دهان انجام شود.
  • اجتناب از جویدن غذاهای سخت (همچون سبزیجات خام)، که می تواند باعث خارج شدن یا شکستن روکش دندان شود.
  • نخ دندان کشیدن از پهلو به جای کشیدن نخ دندان به بالا در هنگام تمیز کردن دندان ها. بالا کشیدن نخ دندان که در حالت عادی افراد انجام می دهند، می تواند باعث خارج شدن روکش موقت از محل قرارگیری آن شود.
  • بریدگی روکش دندان. روکش های ساخته شده از مواد تمام پرسلاین می توانند گاهی اوقات دچار بریدگی شوند. اگر این بریدگی کوچک باشد، یک رزین کامپوزیت می تواند برای ترمیم بریدگی بر روی روکش باقیمانده در دهان بیمار مورد استفاده قرار گیرد. اگر این بریدگی زیاد باشد، ممکن است نیاز به جایگزینی روکش دندان وجود داشته باشد.
  • شل شدن روکش دندان. گاهی اوقات سیمان مخصوص بکار رفته برای چسباندن روکش در محل آن از زیر روکش دندان شسته می شود. نه تنها این موضوع می تواند باعث افتادن روکش دندان شود، بلکه امکان تجمع باکتری در زیر روکش دندان و ایجاد پوسیدگی نیز به این خاطر افزایش پیدا می کند. افتادن روکش دندان. گاهی اوقات روکش دندان می افتد.
  • واکنش آلرژیک. به خاطر اینکه فلزات استفاده شده برای ساختن روکش دندان معمولاً ترکیبی از فلزات مختلف هستند، احتمال دارد واکنش آلرژیک به این فلزات یا پرسلاین استفاده شده در روکش دندان در بیمار مشاهده شود، اما بروز این مشکل به ندرت مشاهده می شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>